Hoe kun je afvallen - zelfs als je een eetmonster in je hoofd hebt?

Hoe kun je afvallen - zelfs als je een eetmonster in je hoofd hebt?


'Ik wil die stem niet meer horen'.
'Wat hoor je?', vraag ik.
'Ik wil eten.'


Sanne heeft een eetmonster in haar hoofd. Al 7 jaar. Het vraagt constant om eten. Ze knokt er dagelijks tegen maar heeft het gevoel dat het sterker is dan zij. Het maakt dat ze zich verdrietig en onzeker voelt.

Sanne voelt zich depressief door de zwaarte. Daarom wil ze 23 kilo afvallen. Met de virtuele maagband.

Als Sanne in hypnose is, gaan we in gesprek met het monster. Zodat we het beter leren kennen. Misschien kunnen we erachter komen wat het nou écht wil voor Sanne.

We maken contact met het stemmetje in haar dat zich Arie noemt.


'Ik moet knokken', zegt Arie vastberaden.
'Waartegen?', vraag ik.
'Sanne, want ze eet niet. Ze heeft voeding nodig.'
'Maar ze eet toch iedere dag?'
'Ze is lelijk van magerigheid.'
'Wat is het ergst dat haar kan gebeuren?
'Dat ze doodgaat onder mijn handen.'


7 jaar geleden gaat de dochter van Sanne het huis uit. En haar relatie ook. Dan is ze 'echt alleen'. Ze hongert zich eerst een poosje uit. Dan wordt Arie wakker.

Als we Arie vragen of hij al lang bij Sanne is, antwoordt hij dat hij voor het eerst bij haar komt als ze nog maar net geboren is. Ze ligt in het ziekenhuis, in de couveuse. Helemaal alleen. Ze is zo ziek, dat ze geen voedsel kan verdragen. Als we Arie vragen of hij 'de angst dat ze doodgaat onder mijn handen', herkent, vertelt hij dat die van de arts zijn. Toen hij haar onderzocht. Ze zijn bij Sanne binnengekomen en heeft ze zich eigen gemaakt. In de vorm van Arie.

We vertellen Arie hoe het nu met Sanne is.
'Dus het helpen helpt niet meer', zucht Arie.
'Misschien kan ik haar helpen door een andere taal te leren. Haar stimuleren niet meer te snaaien. Dan zorg ik toch nog voor haar.'

Sanne vindt het een goed plan.

Reactie plaatsen

Amélie is 23. Ze heeft een hoop vrienden en vriendinnen. Iedere zaterdag heeft iemand wel een gezellig idee. Of ze zin heeft in het dansfeest. Wil kaasfonduen. Meegaat met de strandwandeling bij volle maan. Maar Amélie ligt het liefst op zaterdagavond onder haar dekbed op de bank. Lekker warm en knus. Samen met haar poes Joep kijkt ze de herhalingen van Expeditie Robinson. Amélie is graag alleen. Ze houdt van stilte en rust. Toch voelt ze zich er niet helemaal goed bij. Alsof ze geen keuze heeft dat ze zich in het weekend terugtrekt en haar sociale leven plat ligt.


Amélie ligt onder het dekbed in mijn praktijk. Als ze in hypnose is, gaan we samen terug in de tijd….


‘Het is net of niemand het mag zien. Ik schaam me’

‘Je schaamt je voor……?’

‘Het geschreeuw.’

‘Wie hoor je schreeuwen?’

‘Mijn vader. Hij schreeuwt tegen mijn moeder.’

‘Wat hoor je?’

‘#@$$####!. Hij is weer dronken.’


Iedere zaterdagochtend doet Amélie samen met haar vader boodschappen bij de Lidl. Stipt om 11 uur. Ze kopen eten voor de hele week. Haar moeder ligt dan vaak nog op bed. Met migraine. Amélie koopt altijd wat in de aanbieding is. Dat is het makkelijkst want de aanbiedingen liggen in het schap voorin de winkel. En twee zakken chips. Eén paprika en een zak wokkels. 

Daarna ruimen ze samen in stilte de boodschappen op en doet ze de vaat van de vorige avond. Als alles weer netjes is, gaat Amélie naar boven om huiswerk te doen. Ze zit in 2 VWO. 

Haar vader zit dan al in zijn luie stoel. Met zijn eerste biertje en in een wolk van sigarenrook. 

Zo rond een uur of 3 schreeuwt hij vaak onder aan de trap: ‘Amééééliiiiééé mijn krat is leeg. Haal jij even een nieuwe.’


Ze durft nooit vriendinnen mee naar huis te nemen. Er is toch altijd ruzie. Geschreeuw. Of juist ijzige stilte. Een smerige vaat. Wijnvlekken op het kleed. Kots van de kat in de gang. Niemand mag zien dat haar vader haar moeder slaat. Ze schaamt zich. 

En zo trekt ze zich terug. Alleen op haar kamer.


Samen stoppen we alle schaamte in een denkbeeldige bubbel die ze haar lichaam uitblaast, de ruimte in. Zo ontdoet ze zich van al het nare gevoel. begrijpt ze dat het pad van vroeger haar ernaar geleid heeft dat ze het fijn vindt om gewoon samen met haar poes op de bank te liggen. In stilte. En dat ze zich niet meer hoeft te schamen dat daar iets mis mee is. Want er is niets fout met haar. Nu mag en kan ze kiezen. Wat zij wil en leuk vindt. 


Misschien heb jij een oud gevoel waar je je voor schaamt. En heb je een potje bellenblaas ergens in een laatje liggen. Blaas een bel zo graat als je kunt, stop al het nare gevoel erin en kijk hem na. Hoe hij wegdrijft op de wind, tot hij oplost…..


Heb je toch een beetje hulp nodig? Maak hier een afspraak, dan laten we lekker samen de bellen in de lucht oplossen.